Uzak bir galaksinin en parlak köşesinde, Işıltı adında sevimli bir yıldız yaşıyordu. Işıltı çok meraklı bir yıldızdı ve her gece gökyüzünde oynayıp dolaşmayı seviyordu.
Bir gece, Işıltı arkadaşlarından biraz uzağa gitti. Bulutların arasında saklambaç oynarken, ansızın bulutlar çok kalınlaştı ve Işıltı yolunu kaybetti. Etrafında hiçbir tanıdık yıldız yoktu. Işıltı çok korkmuş ve üzülmüştü.
“Evimi nasıl bulurum?” diye ağlaya başladı.
O sırada, Işıltı'nın ağlamasını duyan Ay Hanım yanına geldi. Ay Hanım çok iyi bir arkadaş olduğu için, “Endişelenme, seni evine götüreceğim” dedi.
Ay Hanım, Işıltı'yı Rüzgar Amca'ya götürdü. Rüzgar Amca çok hızlı ve güçlüydü. “Beni takip et” dedi ve Işıltı'yı bulutların arasından çıkarmaya başladı.
Bulutları geçerken, Işıltı bir de ne görsün! Gökkuşağı Kız ellerine bir gül tutmuş, onları selamladı. “Merhaba Işıltı! Seni buldum! Senin yıldız aileniz seni arıyor” dedi.
Gökkuşağı Kız, Işıltı'yı Samanyolu'na doğru yönlendirdi. Işıltı ilerledikçe, tanıdık yıldızları görmeye başladı. Birbirlerine ışık göndererek, “Işıltı geliyor! Işıltı geliyor!” diye haberleştiler.
Sonunda, Işıltı kendi yıldız ailesini buldu. Tüm yıldızlar onun etrafında toplandı ve sevinçle ışıldadılar. Işıltı'nın annesi onu kucakladı ve öptü.
“Işıltı, bir daha böyle uzağa gitme” dedi.
Işıltı, “Tamam Anne. Ama ben çok şanslıyım. Ay Hanım, Rüzgar Amca ve Gökkuşağı Kız benim arkadaşlarım. Onlar beni yalnız bırakmadılar” dedi.
O geceden sonra, Işıltı her gece arkadaşlarıyla birlikte oynadı. Kaybolmaktan korkmadı çünkü biliyordu ki, gerçek arkadaşlar her zaman yanında olacaklardı.
Ve Işıltı, gökyüzünün en mutlu yıldızı oldu. Hergece, çocuklara rüya görmelerini hatırlatmak için en parlak şekilde ışıldardı.
Masalın Sonu
Bu masaldan öğrenebileceğimiz şeyler: • Kaybolmak normal bir şeydir, korkmanıza gerek yok • Gerçek arkadaşlar zor zamanlarda yanında olur • Cesaret ve umut her zaman yardımcı olur • Başkalarına yardım etmek, en güzel şeydir